ในการจะเริ่มปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ซึ่งถือว่าเป็นการกระทำกิจที่เป็นสาระ มีประโยชน์ มีคุณค่าอย่างสูง เพราะว่าเป็นกิจที่เป็นไปเพื่อการดับทุกข์แห่งตนเอง ถือว่าเราเป็นผู้ที่มีความเห็นชอบ เห็นตรง รู้จักเลือกทางเดิน รู้จักพาชีวิตตัวเองให้เข้ามาสู่เส้นทางแห่งการปฏิบัติ ยอมสละภาระ ธุระ หรือเครื่องผูกมัดต่างๆ ซึ่งสิ่งเหล่านั้นก็เป็นเพียงเครื่องอิงอาศัยชั่วคราวของการมีชีวิตดำรงอยู่แต่ว่าไม่สามารถจะเป็นที่พึ่งแก่เราได้อย่างแท้จริง เราก็จึงต้องทำที่พึ่งแก่ตนเองด้วยการเข้ามาปฏิบัติ เราอาจจำเป็นต้องเสียการเสียงาน ทางโลกแต่สิ่งที่เราจะได้คือสิ่งที่มีคุณค่าเหนือกว่า ซึ่งจะเป็นไปเพื่อประโยชน์อย่างแท้จริง คำว่า ภาวนาแปลว่าเจริญ หมายถึงสติสัมปรัชชัญญะให้เจริญขึ้น ส่วนปรมัตถธรรมคือความจริง สรุปคือการระลึกรู้เข้ามาสู่สภาพความเป็นจริงแท้ๆ ก่อนอื่นเราก็ต้องมาทำความเข้าใจสิ่งต่างๆ เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติที่ถูกต้อง
